Gepost op

Communicatie

~ communicatie gaat niet zozeer over zenden en ontvangen, maar over begrijpen en verbinden ~

Ik las vanochtend onderstaand artikel van Marijke Groos over bepaald gedrag bij paarden. Terwijl ik dit las, vond er gelijk een vertaalslag in mijn brein plaats en herken ik mezelf en hoe ik – net als het paard – reageer als er op een bepaalde manier met mij gecommuniceerd wordt.

“Paarden die bijten en benen uitslaan, paarden die beuken en zonder pardon aso je ruimte in komen. Vaak wordt gezegd dat je ze moet laten zien wie de baas is! Dat ze aangepakt moeten worden!

Maar… eigenlijk zijn deze paarden van nature erg beleefd, scherp in de communicatie en responsief. Waarom laten ze zich dan zo zien, als een botte boer die nergens respect voor heeft? Omdat zij blootgesteld worden aan botte communicatie en er geen responsiteit is op hun communicatie en ons dat moeten zeggen.

In plaats van onze ruimte bewaken, zijn we bezig met de ander zijn ruimte in te nemen.

Ze voelen de nood om aan ons uit te leggen dat we bot en vervelend zijn en dat ze onze leiding op die manier niet kunnen en willen volgen. Ze hebben het idee dat ze moeten schreeuwen om gehoord te worden.

Wanneer je je eigen ruimte en grenzen kunt bewaken en je vragen kunt stellen en daarbij de ruimte en grenzen van de ander kan bewaken, dan kan het paard weer zacht zijn, in wederzijds respect.

Gepost op

Mijn verhaal

~ je verhaal delen, kan wellicht zoveel helen. ~

Al enige tijd wilde ik mijn verhaal delen, maar ik wist niet goed hoe. Tijdens het lezen van het boek ‘Levensbelang’ van Baukje van Leeuwen kreeg ik de juiste inspiratie en om het op te schrijven.

Ik schrijf mijn verhaal zonder oordeel naar de betrokken partijen, maar met als doel om mijn stem te laten horen en inzicht te geven over bepaalde onderwerpen. 

Intro

Als alles soepel en via de natuurlijke weg verloopt tijdens conceptie, de zwangerschap en de geboorte, ontwikkel je een stevig basisvertrouwen en een gezond (veilig)hechtingspatroon: al je (levens)behoeften worden vervuld en je kunt je normaal ontwikkelen in een liefdevolle omgeving met voldoende emotionele verbinding. Een gezonde basis om stressvolle situaties te kunnen verwerken, waarin je veilig je gevoelens kunt uiten.

Gezin van herkomst

Ik ben de jongste dochter van een gezin dat verder bestaat uit mijn vader, mijn moeder, mijn oudere zus en mijn jongere broertje.

Ver terug in de tijd

In 2020 hoorde ik tijdens een lezing over de ontwikkeling van een foetus dat een baarmoeder ‘toxic’ is als de moeder tijdens haar zwangerschap rookt, drinkt en/of drugs gebruikt. Dit heeft weer direct een impact op de ontwikkeling van het ongeboren kind.

Om van een verslaving af te komen is heel moeilijk, ook voor mijn moeder zij had ook moeite om te stoppen met roken.

Mijn moeder lag met zwangerschapsvergiftiging in het ziekenhuis, toen ik op 19 juni (Vaderdag) ter wereld kwam. 2 maanden eerder dan gepland en hierdoor werd ik dus een couveuse baby. 

De behandeld arts waarschuwde mijn ouders dat ik hoogstwaarschijnlijk een achterstand in mijn ontwikkeling (zowel fysiek als mentaal) zou hebben.

Mijn eerste 12 levensjaren

Mijn herinneringen aan ongeveer mijn eerste 5 levensjaren zijn bijna nihil, alleen de foto’s laten zien dat ik een onbezorgde en vooral liefdevolle jeugd heb gehad. 

Wel weet ik me nog te herinneren dat ik trots op mezelf was dat ik niet gehuild had tijdens de uitvaart van een van mijn grootouders. Ik was toen ongeveer 6 jaar oud. Hoe bizar vind ik dat nu klinken.

Vanaf mijn 7e levensjaar werd er astma geconstateerd waarvoor ik medicatie voorgeschreven kreeg. Regelmatig moest ik op controle bij de longarts en er werden herhaaldelijk vervelende testen gedaan. In de loop der jaren had ik momenten dat mijn longen echt niet goed functioneerden en kreeg ik Prednison voorgeschreven. 

In dezelfde periode vertelden mijn ouders mij dat ik eigenlijk van een tweeling ben. Helaas was mijn tweelingbroertje in de baarmoeder gestorven. Hier heb ik heel jarenlang geen emotie bij gevoeld, het was een feit en niet meer dan dat. Verder vroeg ik ook niet naar details.

Pesten

Op de lagere school was ik een heel stil meisje. De leraren wisten soms niet of ik aanwezig was of niet, zo onopvallend was ik. Hierdoor was ik anders dan andere klasgenoten en dus op regelmatige basis het mikpunt van pesterijen van andere meiden uit de klas die hun woordje altijd hadden klaar staan.

Ik werd gedwongen om spullen mee te nemen naar het schoolplein (zoals bijvoorbeeld een springtouw of snoep) en owee als ik niet op een bepaald tijdstip tussen de middag weer terug op het schoolplein was.

Of ik kreeg ineens opdrachtjes om andere kinderen in de klas te pesten, maar dan deed ik net alsof omdat ik dat echt niet wilde met de consequenties van dien.

Ging de schoolbel om naar huis te gaan op zo’n dag, dan rende ik door de brandgangetjes naar huis zodat ik zo snel mogelijk uit de situatie kon ontsnappen. Gelukkig was het niet iedere dag kommer en kwel op school.

Toen ging ik naar het middelbaar onderwijs en ik had me onbewust bedacht om mijn leven iets interessanter te doen voorkomen. In het begin trok ik daar veel nieuwe vriendinnen mee, maar al redelijk snel werd dit leugentje voor eigen bestwil mijn grootste karma! Het enige wat ik wilde was gewaardeerd worden en spijt krijg je altijd achteraf, maar dan is er geen weg meer terug. 

Puberteit

Tijdens mijn tienerjaren was ik regelmatig opstandig vooral naar mijn moeder gericht. Ernstige fratsen heb ik niet uitgehaald. Mijn schoolresultaten waren verder goed en ik haalde mijn energie bij de paarden.

Twintiger jaren

In de eerste helft van deze levensfase kregen veel van mijn vriendinnen vaste relaties, maar mij lukte het maar niet om iets (langdurig) op te bouwen. Dus besloot ik om mij te richten op mijn carrière, het volgen van avondstudies, frequent te gaan stappen in Belgische dancings en bijna obsessief te gaan sporten.

Op mijn 24ste ontmoette ik voor het eerst mijn man, maar daar ging wel eerst een jaar overheen vooraleer dit serieus werd. Wij zijn ondertussen 18 jaar samen waarvan 8 jaar getrouwd.

Moederschap

Op mijn 28ste werd ik zelf zwanger. Wat waren we superblij met deze gebeurtenis.

De roze wolk van een zwangerschap heb ik helaas niet gezien. Het leek wel alsof ik de eerste vrouw was met astma én zwanger. Het geklooi met welke medicatie ik wel/niet mocht innemen en welke dan tussentijds schadelijk waren geweest voor ons ongeboren kindje, het was allemaal niet fijn. Daarnaast een lichaam dat niet goed wilde meewerken (bekkeninstabiliteit).

Tijdens het eerste trimester van mijn zwangerschap verloor ik tijdens een toiletbezoek een bloedpropje. Op controle bij de verloskundige werd ons bevestigd dat de baby kerngezond was en er niets aan de hand was. 

De bevalling verliep niet zo soepeltjes, met 42 weken en 1 dag werd ik ingeleid en na een lange tijd van werd onze dochter uiteindelijk geboren met de vacuümpomp.

De placenta bleek 2 ‘ruimtes’ te hebben, maar er kwam geen uitleg van de gynaecoloog toen we vroegen naar de oorzaak hiervan. 

Maanden later tijdens het tv-programma ‘the womb’ ontdekten wij als kersverse ouders dat wij dus een ‘vanished twin’ hadden verloren in het eerste trimester van de zwangerschap.

Met wat ik nu weet, klinkt het als ‘history repeating itself’ maar kan ik mijn dochter goed ondersteunen in haar proces.

Dertiger jaren

Deze jaren stonden voornamelijk in het teken van het moederschap, een goede partner zijn en carrière maken. Achteraf gezien werd ik in deze periode meer geleefd dan dat ik leefde.

Burn-out

Als kind zijnde had ik jarenlang een eigen binnenwereld gecreëerd waar ik me veilig voelde. 

Tot een moment rond mijn veertigste levensjaar – toen ik een bepaalde management functie had – een onbewuste trigger kreeg van ‘ongewenst / niet gewaardeerd voelen’ die uiteindelijk tot een burn-out heeft geleid. 

Persoonlijke ontwikkeling

Er waren enorm lange wachtlijsten bij de reguliere therapeuten en ben ik zelf op zoek gegaan om te herstellen van deze vervelende situatie. Zo kwam ik in aanraking met Paardencoaching en de Aroma Freedom Technique. 

Door deze 2 methodieken ging ik geen symptoombestrijding aan, maar werd de doos van Pandora geopend op zoek naar de onderliggende oorzaak van mijn burn-out. 

Daarnaast heb ik een korte tijd cognitieve gedragstherapie gehad, waar de behandelende psycholoog meer een sparringpartner werd aangezien ik met de 2 bovengenoemde methodieken de onderliggende oorzaak van mijn thema’s al gevonden had, deze herkende en ook erkende.

Was dat een makkelijke periode, NEE zeker niet! Ik ben door hele diepe dalen moeten gaan, maar wat ben ik trots op mezelf dat ik dit traject ben aangegaan zodat ik mezelf opnieuw heb leren kennen wie ik in essentie ben en mag ZIJN!

Traditionele Chinese Geneeskunde

Rond mijn twintiger jaren raakte ik geïntrigeerd door de TCG. Volgens TCG wordt de longenergie verzwakt door blootstelling aan pathogenen, klimaats- en temperatuursinvloeden, door luchtverontreiniging (ook door roken) en door het niet goed verwerkt hebben van verdriet. Bij een zwakke milt energie (verkeerde voeding, piekeren) raakt ook de longenergie verzwakt. 

Nu is het voor mij helder waar de interesse voor TCG vandaan komt en ben ik zo ver in mijn persoonlijke ontwikkeling dat ook mijn longen veel gezonder zijn geworden.

Verstarren

Het is voor mij nu ook duidelijk waarom ik vroeger niet het vermogen had om langdurige (intieme) relaties aan te gaan.

In mijn vroeg levensstadium was er namelijk zo’n grote bedreiging dat enkel ‘verstarren’ nog mogelijk was. Het verstarren treedt op in de hoogste fase van doodsangst. Je brein hoopt op te overleven door je zo stil mogelijk te houden (‘ik ben er niet’). 

Vorig jaar was ik aanwezig bij een lezing van Anne Verwaal. Het blijkt dat veel couveuse kinderen problemen hebben met fysieke aanrakingen. Want je wist nooit als couveuse baby welke vreemde handen, wat gingen doen op welk tijdstip. Het gemis van de moeder tijdens deze periode, zorgt voor een deuk in je basisvertrouwen.

En nu?

De laatste jaren zijn bij mij meerdere kwartjes gevallen en zijn er nog thema’s die enige vorm van aandacht nodig hebben. En dat is helemaal prima!

Waarom heb ik altijd een bepaald gevoel bij me gedragen, zonder daarvan de betekenis te weten. Nu weet ik dat het enorme gemis van mijn tweelingbroertje daar aan ten grondslag ligt.

Waarom ik altijd ‘stil’ was, dit vanuit de loyaliteit van een kind naar de ouders toe om niet tot last te zijn, want zij hebben genoeg verdriet gehad. 

Waarom ik me vreemd gevoeld heb. Mijn moeder had zo graag ook een zoon willen hebben. Uiteraard is ze heel blij met mij, maar zij kon er niet 100% zijn vanwege het enorme verlies van haar zoon.

Dat hechtingsproblematiek ook invloed heeft gehad op mijn relaties, mijn pestverleden, mijn prestatiedrang, mijn onbewuste gedrag etc. etc. 

Voor mij is het duidelijk dat het van essentieel belang is dat thema’s waar je jarenlang (on)bewust mee rondt loopt – tot en met het moment van één of meerdere triggers – je aan een grondig onderzoek onderwerpt, zodat je sympathische- en parasympatische stelsel weer gesynchroniseerd kan worden. Dat je niet alleen aan symptoombestrijding doet en onnodig medicatie gebruikt om ‘rust’ te krijgen.

Ik ben dankbaar voor het pad dat ik tot nog toe heb bewandeld en ondersteun ik nu zelf mensen in hun ontwikkelingsprocessen met behulp van het paard, familieopstellingen en/of essentiële oliën.

Gepost op

Onbestemd gevoel

~ onbestemd gevoel, wat heb je mij te vertellen? ~

Winkels gaan weer open en andere activiteiten mogen al dan niet in een aangepaste vorm plaatsvinden.

Sinds vorige week mag ik weer paarden masseren, aangezien dit het welzijn van het paard bevordert. Ik ben nog aan het zoeken hoe ik de 1,5 meter maatregel kan garanderen tijdens de verschillende coaching workshops….

Waarom blijf ik dan zo’n raar onbeschrijfelijk gevoel hebben alsof er iets niet klopt? Ik kan mijn vinger er maar niet op leggen.

Het nieuws volg ik al een tijdje niet meer vanwege de wisselende berichtgevingen. Maar is dat het nou of is er meer aan de hand? Worden we ‘klein’ gehouden door de  overheid?

2 jaar geleden heb ik een transformatie doorgemaakt, waardoor ik me nu laat leiden door wat er op mijn pad komt. Dit maakt mijn leven nu zoveel makkelijker. 

Dit betekent niet dat ik mijn kop in het zand steek, klakkeloos bevelen opvolg, want ik heb nog steeds kritische vragen over deze toestand, waar niemand nu wil/kan antwoord op geven. 

De tijd zal mij leren of mijn gevoel correct is geweest of dat ik me dit allemaal ingebeeld heb.

Gepost op

Niet begrepen

~ Onaardig, oneerlijk en onterecht. Begint vaak bij onbegrepen. ~

Al enige tijd ben ik aan het terugblikken naar mijn kindertijd en met name gericht op het ontdekken van mijn interesses toendertijd.

Hoe grappig vond ik het om me te realiseren dat waar ik nu allemaal mee bezig ben, mij toen ook al fascineerde.

Niet alleen mijn liefde voor paarden, honden en katten, maar ook voor edelstenen, etherische oliën en de alternatieve geneeswijzen o.a. met behulp van voet reflexologie. 

De laatste jaren zijn een aantal nieuwe bijzondere zaken op mijn pad gekomen, zoals mijn beroepskeuzes van paardencoach, familieopsteller, aroma freedom practitioner en studiecoach, maar ook de traditionele Chinese geneeskunde (TCM) die zowel voor mij persoonlijk als aanvulling is tijdens de massage van paarden.

Eerst ben ik daar stilletjes mee aan de slag gegaan, maar ik ben inmiddels op een punt gekomen dat ik weet dat mijn skills zoveel goeds kunnen bijdragen. Toch voel ik me nog niet altijd begrepen of is het meer het niet gehoord voelen…..

Een recent voorbeeld ter illustratie. 

Ik heb ergens last van en mijn fenomenologische intuïtie gaf mij een signaal van de oorsprong.

Vanwege het ongemak nam ik toch contact op met mijn huisarts en merkte ik dat bepaalde informatie niet werd meegenomen in de anamnese. Niet geheel onverwacht kreeg ik een recept om de symptomen te bestrijden.

Mijn huidige conclusie is dat na een week het ongemak niet verminderd is en dat mijn stemmetje nu bijna schreeuwt dat ik de TCM richting moet volgen om zo tot een oplossing te komen.

Mijn persoonlijke zoektocht is ondertussen gestart en ik volg de komende dagen een protocol om de onderliggende oorzaak aan te pakken. Dan kijk ik ook meteen naar mijn eigen thema.

Wordt vervolgd…..

Gepost op

Wolf in schaapskleren

Schijnheilig, hypocriet of huichelachtig ~

Volgens Wikipedia is dit een gevaarlijk iemand die zich als onschuldig voordoet.

Waarom vertonen mensen dit gedrag?

  • Men doet ‘zich mooier voor dan ze zijn’.
  • Er zijn mensen die gewoon ook zo zijn.

Persoonlijk ben ik erg allergisch voor de wolf in schaapskleren. Ik word dan eerst mega geïrriteerd.

Mijn directe manier van communiceren, rechtvaardigheidsgevoel en mijn openheid strijkt dit tegen de haren en veroorzaakt mijn allergie.

Gelukkig heb ik geleerd hiermee om te gaan, zodat het geen belemmering meer voor mij vormt.

Gepost op

Supervisie

~ Stilstaan bij je handelen is vooruitgang ~

Vandaag supervisie Paardencoaching gehad. Een mooi moment om te toetsen waar ik nu sta.

Volgens Wikipedia is supervisie een individueel leerproces, waarbij wordt ingegaan op de persoonlijke leervragen die iemand heeft ten aanzien van zijn of haar werk. De bedoeling is om te leren onder begeleiding door te reflecteren op eigen werkervaringen.

Ik heb weer nieuwe ervaringen opgedaan, wat weer een goed leermoment was. En dat is uiteindelijk mijn doel van supervisie, leren van je collega’s en je blijven ontwikkelen.

En als extraatje, zelf zien hoe ik gegroeid ben, helemaal happy.

Gepost op

Intervisie

~ Waarom moeilijk doen, als het ook samen kan ~

Vandaag intervisie familieopstellingen gehad. Waarom vind ik het belangrijk om regelmatig hier aan mee te doen? En wat is dat eigenlijk intervisie?

Wikipedia beschrijft intervisie als een georganiseerd gesprek tussen mensen die werkzaam of in opleiding zijn in hetzelfde vakgebied. Onderwerp van gesprek zijn de verrichte werkzaamheden en de daaraan gerelateerde problemen, oogmerk is dat de deskundigheid van de betrokkenen wordt vergroot en de kwaliteit van het werk verbetert.

Je leert van je collega’s, je krijgt tips en tops als begeleider, als bonus kijk je eventueel nog eigen thema’s aan, en het is gezellig ook nog.

Het was weer een zeer waardevolle dag!

Gepost op

Dag 2019 / Hallo 2020

2019 was het jaar met balans als de rode draad door het hele jaar heen.

Mijn balans vinden tussen werk en privé, tussen rust en regelmaat, balans tussen mijn werkgever en mijn eigen bedrijf, balans van mijn lichaam en ziel.

Ik heb een aantal oude thema’s een plek mogen geven, een aantal nieuwe thema’s mogen aankijken en mij meer en meer laten leiden door wat het leven me te bieden heeft i.p.v. door krampachtige zelfcontrole of conditionering van buitenaf.

Door deze manier van leven heb ik ook een parttime baan als studiecoach gevonden, wat mooi te combineren is met mijn eigen bedrijf. Uiteraard mag ik voor mezelf mij de tijd gunnen om alle ins en outs te leren in mijn nieuwe werkomgeving.

Mijn opleiding sportmassage voor paarden is niet alleen heel interessant, maar ook hier is het paard mijn eigen spiegel. Gelukkig herken en erken ik nu de signalen meteen en kan ik er (n)iets mee doen. 

Mega trots op mijn dochter, die in haar eigen ontwikkeling ook zo enorm aan het groeien is. Nog steeds verliefd op mijn maatje, mijn steun en toeverlaat die mij laat zien wat er echt toe doet, ook als het even allemaal niet vlekkeloos gaat.

Een aantal belangrijke beslissingen genomen, die niet altijd even leuk en gemakkelijk waren. Deze waren wel nodig om de volgende stap te kunnen nemen.

Nog steeds intens verdrietig aangezien we van onze Max – een prachtige Ierse setter – afscheid hebben moeten nemen. Na 12 jaar is het stil in huis. 

We genieten van onze katten en ons paard. Ons paard, tevens mijn partner van mijn coachingsbedrijf.

Soms schrik ik van mijn eigen groei, terug naar wie ik ben, en tegelijkertijd bewonder ik dit enorm. Ik ben enorm dankbaar dat deze bijzondere gebeurtenissen allemaal op mijn pad zijn gekomen.

*** 2020 ***

Wat ga jij voor een jaar worden? 

Jij wordt zeker het jaar van continue groei.

Persoonlijke groei en ontwikkeling, waardoor ik ook zuiver kan blijven coachen. Groei – samen met massagepraktijk Release&Heal – van onze nieuwe multidisciplinaire praktijk.

Nieuwe herinneringen creëren met mijn familie en vrienden. Dat ik nog heel lang van iedereen mag blijven genieten.

Ik kijk met een positieve vibe uit naar 2020

Gepost op

Avontuur

~ Life is an adventure, it is not a package tour (Eckhart Tolle) ~

De afgelopen 2 dagen heb ik de opleiding Familieopstelling afgerond samen met een fantastisch groep fijne mensen.

Mijn intentie om deze opleiding te volgen, was ter verdieping van mijn systemisch kennis. Maar al heel snel liep ik tegen mezelf aan en waren er enkele dringende zaken die nog aangekeken dienden te worden.

Zelfs tijdens deze laatste dagen, heb ik nog iets mogen aankijken en ik voelde ook heel duidelijk dat ik enorm gegroeid ben. En dat is het mooiste cadeautje dat ik mezelf gegeven heb.

Ik heb ontdekt dat ik super blij met mijn eigen ‘ik’ en dat ik het ‘alleen zijn’ liefdevol kan omarmen is een heel prettig gevoel. Samen met de individuen die ik liefheb, mag ik genieten. En het hoeft niet perfect te zijn, gewoon beleven vooraleer het avontuur hier voorbij is.

Dit liedje vond ik wel heel toepasselijk bij het avontuur van de opleiding.

? https://youtu.be/y1T1dS-bh4s

Gepost op

Glory comes from daring to begin

Sinds augustus ben ik begonnen met de opleiding sportmassage voor paarden.

Vandaag was een bijzondere module die o.a. in het teken stond van vertrouwen geven & nemen en zelfbewustzijn.

Een van de onderdelen was het plaatsnemen op de ‘joker’ van Seth van Elewout. En daar mocht ik mij laten zien zoals ik ben, een sterke vrouw die ook haar kwetsbaarheid laat zien.

De feedback meenemen en gewoon de dingen gaan doen, is voor mij het prachtigste kado dat ik vandaag gekregen heb.